Të Martet e shna Ndout në Gjakovë 2010

[Mimy]

Të Martet e shna Ndout në Gjakovë 2010

Të dashur besimtarë ju njoftojmë që të gjithë ata që kanë dëshirë të marrin pjesë në 13 të Martet e shna Ndout (shën Antonit) në Gjakovë, të cilat fillojn me 16 mars 2010, mesha e shenjte është në ora 10:00.

Ju të tjeret që nuk keni mundesi të merrni pjesë, ju njoftojmë që mesha do të transmetohet drejtëpërdrejtë përmes valëve të Radio Marisë, nga studio në Gjakovë.

FREKUENCAT E RADIO MARISË

Në Kosovë:
FM 90.00MHz;

Në Tiranë, Durrës, Kavajë, Berat:
FM 91.04 MHz;

Në Shkodër, Podgoricë, Ulqin:
FM 102.02 MHz;

Në Lezhë, Laç të Kurbinit, Mamurras:
FM 89:06MHz;

Në Pukë, Fushë-Arrës, Tropojë, Kukës:
FM 90.00MHz;


Radio Maria mund të ndegjohet edhe në diasporë por edhe anë e kënd në trojet shqiptare drejtëpërdrejtë në internet.

Web faqja e Radio Marisë: www.radiomaria.al

Lutja e shna Ndout

O i lumi e i mrekullueshmi shenjti shna Ndue, gjithë bota e dëshiron madherinë tënde. Të mëdhenj e të vegjël, pleq e të pasur e të papasur, të gjthë tregojnë hiret e shumta e të mrekullueshme, që kan nxjerrë prej Zotit nëpër lutjet tua. E kushtet, që lëhen përpara fytyrës sate si nderim ngadhënjimi, dhuratat që rrethojnë e stolisin përherë lterin tënd, a s'e bëjnë dëshmi pushtetin tënd e fuqinë e lutjeve tua para të Lartit Zot?

Edhe ne, pra po vijmë të përmbysemi ndër këmbët tua e të porosisim një punë, që ne kemi për zemër sa kurrnjë tjetër. Ne e dimë se jemi mëkatarë të mëdhënj e nuk meritojmë që t'i sjellish sytë e tu të dashur prej nesh; por denjohu të këqyrësh me sy të dhembshëm mjerimin, në të cilin gjendemi.

Po vijmë pra, të ti duke shpresuar në mbrojtjen tënde, po të lypim hirët që dëshirojmë. Deh, bën që mos të thuhet, se njerëz të shkretë , si jemi ne, kemi ardhur të ti e nuk na i ke plotësuar lutjet tona. Por bën që edhe ne të bashkohemi me tjerë për të lumturuar e për t'u falënderuar. Amen.

[Mimy]

E Martja e parë e shën Ndout
(Gjakovë, më 16. 03. 2010)

Sot me 16 mars filluan 13 të martet e shën Ndout në Gjakovë. Si çdo të marte tjetër këtu mesha celebrohet në orën 10.
Koha ishte me diell, dhe kishin ardhur një numër i madh i besimtarëve nga Gjakova dhe nga famullitë tjera.






Leximin dhe psalmin ka lexuar Lizabeta Nushi,kryetarja e Rregullit Françeskan Shekullar në Gjakovë



Meshën e drejtoi patër Ndue Kajtazi, dhe tema ishte lutja.



Lutjet e besimtarve i lexoi Lindita Morina



Nuk munguan as meshtarët që të ndihmojnë për sakramentin e pajtimit



Në meshë morën pjesë mijëra vet, dhe u kënaqej zemra për meshën dhe rrezet e bukura të diellit pranveror.

P r e d i k i m i

Qoftë lëvdu Jezu Krishti, të devotshmit e shenjtit shna Ndue, të kësaj kishe e të këtij vendit të shenjtë. Ju bekoftë Zoti e ju dëgjoftë lutjet tuaja që i drejtohen Atij përmes duarve të shërbëtorit të Tij shenjtit shna Ndue.

Sot do të flasim për lutjen dhe rëndësinë e saj. E pra në këtë vend lutjet e njerëzve drejtuar këtij shenjti nuk kanë të ndalur që 128 vjet. Me qindëra e mijëra njerëz gjatë kësaj kohe, këtu kanë gjetur ngushëllimin dhe prehjen për shpirtërat e tyre. Këtu do ta gjeni edhe ju këtë ngushllim e do t’ju pranohen uratat tuaja nëse luteni me gjithë zemër e me shpirt të pastër. Mojsiu kur e takoi Zotin në shkreti, Zoti i foli e tha: “Hiqi të mbathuara prej këmbëve tua, sepse vendi në të cilin qëndron është tokë e shenjtë..atëherë Mojsiu e mbuloi fytyrën, sepse nuk kishte guxim të shikonte drejt Hyjit” (krh.Dal 3: 3-6).

Hiqni pra nga zemra e nga mendja të gjitha qëllimet e këqija, të gjitha qëllimet e gabuara. Nëse keni ardhur ta takoni dike tjetër pos Zotit, e të përfitoni nga kjo ditë e nga ky takim, diçka tjetër pos asaj që Zoti ofron, ardhja juaj është e kotë.

Ky vend nuk shërben për asgjë tjëtër pos takimit me Zotin në lutje e uratë.

Tani do të flasim për lutjën-uratën dhe rëndësinë e saj, me qëllim që ardhjet tuaja të japin fryt.

1. Lutja është e domosdoshme për shëlbimin tonë. Askush nuk mund ta shëlboj shpirtin pa uratë, e në veqanti i krishteri nuk mund të shëlbohet. Lutja është si frymarrja.

Krishti na mëson të lutemi në fshehtësinë e zemrës sonë, jo të demonstrojmë me lutjën tonë:”Kur të thoni uratë hyr në dhomën tënde, mbylle pas vetës derën e lutju Atit tënd që është në fshehtësi; e Ati yt që sheh në fshehtësi, do ta shpërblejë.(Mt 6: 5-7). Ati juaj e di mirë për çka keni nevojë, Ai do të përgjigjet në lutjet tuaja.

Shpesh herë besimtarët e pyesin meshtarin se cila është lutja më e mira, sepse kemi shumë lutje. E të gjitha janë të mira. Por më e mira është urata që vet Krishti ju ka mësuar nxënësve të vet: Urata Ati Ynë.

Në këtë uratë përfshihen të gjitha ato që ne duhet të ja thojmë Zotit: Së pari i drejtohemi Zotit dhe e nderojmë emrin e Tij. Kërkojmë që Ai të mbretëroj kudo në mbarë rruzullin tokësor. E lusim që gjithmonë ta kryejmë vullnetin e Tij. I kërkojmë bukën dhe gjërat që kemi nëvojë. E lusim të na fal fajet e të na shpëton nga djalli.

Uratë tjetër e bukur që çdo katolik duhet ta thotë është Rruzarja, kur e nderojmë Emrin e Zojës bekuar kur i themi: Të falem, të nderoj Mari.

Këto e shumë uratë të tjera bëjnë mjaft punë. Mos humbni kohë për të trilluar uratë e lutje të pa verifikuara nga Kisha.

Krishti na thotë në Ungjill:”Lypni e do t’ju jepet, kërkoni e do të gjeni, trokitni e do t’ju çelet! Sepse kush lyp, i jepet, kush kërkon gjen, e kush trokëllit i çelet. (Mt 7:9-13).

Edhe Krishti vet lutet, jo pse nuk ka pas mundësi të arrin diçka, por lutja është kontakt më Zotin. Në shumë vende në Ungjill e gjejmë se Krishti tërhiqej në vetmi e lutej. Lutja pra kërkon qëtësi. Ai lutet edhe në shkreti, përgatitet për detyrën që duhet ta kryej.

Krishti lutet kur e shëmëzoj bukën, aty shkruan;”U lut, i çoi sytë kah qielli, i bekoj, i ndau dhe ua dha nxënësve. (Mt 14:19).

Krishti lutet edhe kur ishte në trishtim, në Kopshtin e Gjetsemanit:” U tha nxënësve të vet, rrini këtu derisa të lutem. Ra përmbys dhe lutej. O Atë ti mundësh gjithçka!” (Mk 14:32-37).

Në momentin e trishtimit ju tha nxenësve të vet:”Rrini zgjuar e lutuni, të mos bini në tundim. Shpirti është i gatshëm, por trupi është i ligshtë” Mt 26:41. E nxënësit si ata, të pa qëndrueshëm, shkruan:”U kthye i gjeti fjetur. (Mk14:37).

Diku tjetër prap Krishti ju thotë nxënësve;”Prandaj, rrini zgjuar e lutuni në çdo moment që të mund t’u shpëtoni të gjitha këtyre që do të ndodhin e të mund të qëndroni para Birit të njeriut” (Lk 21:36).

Kur nxënësi i Krishtit, Pjetri, kishte arritur pjekurinë e krishterë në letrën e vet i porositë njerëzit:”Lutuni e rrini zgjuar! Armiku juaj djalli, porsi luan uluritës, endet andej këndej duke kërkuar kë ta përbijë” (1Pj 5:8).

Nga kjo mësojmë se aty ku nuk ka lutje aty nuk ka armë për tu mbrojtur nga djalli. Sepse e vetmja armë që e largon djallin është lutja. Andaj lutuni të mos bëheni prè e djallit.

Ne duhet të lutemi për secilin, por mbi të gjitha secili duhet të lutet për vete, sepse lutja është si frymarrja. Ne mund ti japim dikujt frymë në rast rreziku apo aksidenti, por askush nuk mundet të merr fymë për ty. Secili merr frymë për vete.

Jeta pa lutje është jeta pa Zotin. E jeta pa Zotin është rruga drejt ferrit.

2.Lutja është shenjë dalluese për të krishterët.

Ashtu ishin të krishterët e parë, vazhdimisht të kujdesshëm për ta përvetësuar mësimin e apostujve dhe nuk mungonin në mbledhjet vëllazërore (në meshë) në ndamjen e bukës dhe në uratë.(Vap 2:42-47). Shkruan më tutje për të krishterët e parë: Pasi e kryen uratën, vendi u trand ku ishin të bashkuar, të gjithë u mbushën me Shpirtin Shenjt dhe u vunë ta shpallin me guxim Fjalën e Hyjit.

Ja çka mësojmë nga kjo, se pa lutje nuk do të kemi fuqi as ta shpallim Fjalën e Zotit e as ta jetojmë atë. Lutja i mbush “bateritë tona të shpirtit”.

Kushdo flet për fenë e për Zotin, nuk mund të flet si duhet as s’mund të jetoj si i krishterë ai që nuk lutet.

Lutja, është detyra jonë e krisherë që ne më së shpeshti e lëmë pasdore. Shumë detyra tjera i kryejm mirë, por lutja është një detyrë që shumë të krisherë gati fare nuk e praktikojnë.

E ata që fare se praktikojnë, ata nuk janë të krishterë praktikantë, dhe quhen të krishterë vetëm me emër.

Për njeriun modern duket se lutja është diçka anakronike, e vjetërsuar, se këtë e bëjnë vëtëm njerëzit e prapambetur. Kjo është një gënjeshtër e madhe. Djalli është babai i gënjeshtrës. Po kjo është logjika e djallit. Hiqja njeriut mburojën dhe armët, dhe shumë lehtë bjen në dorën e tij.

Ne kemi pse të lutemi, dhe sa herë e thërrasim Emrin e Zotit, Zoti nuk mbetet i shurdhur në lutjet tona.

Lutja është rruga drejt shenjtërisë, është rruga e vetme. E ne jemi të thirrur të jemi të shenjtë. Asnjë shenjt nuk është bërë shenjt pa lutje. Ndërsa lënja mënjanë e lutjes është hapi i parë për humbjen e besimit-fesë.

Me lutje fiton të gjitha që ke nevojë, fiton edhe lumturinë tënde në shpirt.

Me lutje e lehtëson shpirtin, ashtu shkruan në Bibël: Hidhe mbi Zotin barrën tënde, dhe ai do ta mbajë.

Ndërsa shën Pali na thotë:”Për asgjë mos u shqetësoni, por gjithçka-me lutje dhe me uratë të përcjella me falenderim-paraqitnjani Hyjit nevojat tuaja” (Fil. 4: 6,7).

Mos e barti atë barrë në shpirtin tuaj, jepjani Zotit, e Ai do ta bartë bashkë me ju.

Edhe vet Krishti lutet bashk me ne:” O Atë i shenjtë! Ruaj në Emrin tënd ata që mi dhe, që të jenë një sikurse ne. Shenjtëroj të jenë bashk me mua”(Gjn 17:11).

Dhe në fund Isai na thërret:”Kërkojeni Zotin derisa mund të gjendet, thirreni në ndihmë dersa është afër! Le ta lërë i patenzoti udhën e vet, njeriu i keq synimet e veta, le të kthehet te Zoti, e ai do të ketë mëshirë për të. Sepse Hyji ynë është bujar në falje” (Is.55:6-7).

Nënë Tereza: Ata që lutën së bashku, mbesin së bashku.

Amen!

Burimi i Lajmit
Kisha Katolike Gjakove

[Monika]

E marta e dytë e shna Ndout
(Gjakovë, më 23. 03. 2010)

Sot ishte e marta e dytë e shna Ndout një herit edhe rrefimi i madh për Pashkë.
Tema e kesaj të marte ishte “Kthimi kah Zoti”



Meshën e drejtoi don Isak Doda, famullitar i Zlakuqanit. Bashkë më të koncerlebruan edhe patër Mato Topić nga Sarajeva, patër Josip Božić nga Cetinja si dhe famullitari i Gjakovës patër Anton Nua.



Leximin dhe psalmin e lexoi Roza Quni antare e Rregullit Françeskan Shekullar



Ungjillin e lexoi patër Antoni









Don Isaki predikoi për kthimin kah Zoti posaqerisht në këtë kohë të krezhmeve e cila është kohë lutje, agjerimi dhe e pendese.



Lutjet e besmtarve lexoi Lendita Morina





Para meshës dhe gjatë meshës sakramentin e rrefimt e ndan meshtaret nga famullitë tjera bashk me fretnit nga Gjakova. Po ashtu pas dreke meshtaret filluan prap me rrefim në Gjakovë dhe në disa filiale të famullissë së Gjakovës.



Pjeter Mimaj, antar i Rregullit Françeskan Shekullar dhe këshlltar i Kishës







Ashtu siç ishte transmetuar përmes Radio Marisë e marta e parë e Shna Ndout, po ashtu është transmetuar edhe sot ku do transmetohen 13 të martet nga studio e Radio Marisë në Gjakovë për të cilen kujdeset Merita dhe Mimoza Raja.



Kisha - Katolike - Gjakovë

[Mimy]

E marta e tretë e shna Ndout
(Gjakovë, më 30. 03. 2010)



Në përgaditje për meshë



Gjatë procesionit



Meshën e drejtoi don Albert Jakaj, sekretar i ipeshkvisë së Kosovës. Bashkë më të koncelebroi edhe patër Anton Nua, famullitarë dhe gvardian i Gjakovës.
Tema e sotit ishte „Familja në krizë“.



Leximin dhe Psalmin e lexoi Lule Pitaqi, antare e Rregullit Françeskan Shekullar








Don Alberti gjatë predikimit



Lutjet e besimtarve i lexoi Pashk Dedaj nga Planqori



Edhe pse të martën e kaluar ishte rrefimi i madh për Pashkë për famullinë e Gjakovës, si dhe gjatë gjithë javës së kaluar ishte rrefimi nëpër famulli të tjera, edhe sot para dhe gjatë meshës meshtarët pajtuan me Zotin qindra besimtarë.

PREDIKIMI:

FAMILJA NË KRIZË

Gjakovë, me 30.03.2010

Vëllezër e motra jemi mbledhur këtu në të Martën e tretë të Shna Ndout, për t’iu lutur Shna Ndout, i cili ndërmjetëson për ne, pranë Atit qiellor. Por unë sot nuk do t’iu flas për këtë Shenjt të madh e mrekullibërës, sepse këtë do ta bëjnë vëllezërit e mi meshtarë në të martet tjera të Shna Ndout, por unë do të flas për Familjen! Poashtu falendëroj vëllezërit françeskanë në Gjakovë për punën që bëjnë, në veçanti Pater Antonin, i cili më ka ba ftesën të vij e të kremtoj Meshën Shenjte në Gjakovë.

Sot familja si institucion është e rrezikuar në çdo anë. Jemi dëshmitarë të shumë kurorëthyerjeve, dhunimeve, dëshira për epshet, egoizmi, hedonizmi... janë shkaku kryesor i shkurorëzimeve të shumta dhe abortimeve edhe në familjet tona shqiptare. Nëse, pra lejojmë që edhe familjet tona shqiptare të “helmohen” nga këto dukuri negative, rrezikojmë ardhmërinë tonë në tërësi.

Modeli i parë i formimit të njeriut fillon në familje, sepse familja është “kisha shtëpiake”. Këtu fillon formimi i qenies së dashurisë. Shpeshherë nga sjellja e individit dhe qëndrimet e tij, mund të konstatojmë se në çfarë edukate familjare është formuar. Edukimi i fëmijëve duhet të jetë i shëndosh dhe në rrugë të drejt.

Mirëpo nëse i analizojmë gjërat, do të kuptojmë se burimi i një sjellje të tillë qëndron në edukimin e tij familjar. Sipas studiuesve është e argumentuar se foshnja pa butësi e pa dashuri, fëmija bëhet i pakënaqur, psiqikisht deformohet dhe bëhet agresiv. Edukatorët thonë se gëzimin më të madh si dhe hidhërimin më të madh na jep jeta në familje.

Shumë psikologë jetën bashkëshortore e kanë krahasuar me alpinistët, të cilët kanë vështirë në arritjen e majes së malit, edhe pse gjatë ngjitjes hasin pengesa të ndryshme, ashtu edhe dashuria martesore ka pengesa, por pa flijime këto pengesa nuk mund të tejkalohen, dhe kur alpinisti mbërrin në maje të malit, atëherë ndjen kënaqësi dhe harron lodhjen dhe pengesat që ka has gjatë ngjitjes së malit!

Pra që fëmija juaj të jetë sa më i lumtur dhe më i suksesshëm në jetë, nevojitet që të mos ia plotësoni çdo dëshirë, që ta qortoni kur të flasë fjalë të ndyta, t’ia jepni edukimin fetar e familjar, të kërkoni prej tij që të mbaj në rregull: lodrat, libra, fletoret etj., të mos bëni grindje e shamatë në praninë e tij, mos e përkrahni kundër të afërmëve, shokëve, të mos ketë të holla pa nevojë, të mos e bëj vetëm atë që e dëshiron por atë që nevojitet për ta bërë, mos mësohet në komoditet. Në këtë mënyrë fëmijën tuaj do ta përgatitni për një jetë sa më të lumtur.

Gjitha këto i themi për atë arsye se fëmija mëson atë që përjeton. Nëse fëmija përjeton sjellje armiqësore, do të mësohet të grindet; ai që përjeton indiferentizëm, mësohet të tërhiqet në vetmi; ai që përjeton kritikë, do të gjykojë të tjerët; atij që shpesh i bërtasin, do të rrihet me mendimin se askush nuk e do; nëse e ngacojmë dhe tallemi më fëmijën, ai kur të rritet do të tërhiqet në vetmi; ai që përjeton turpi, ai do të turpërohet edhe nga vetvetja; fëmija që përjeton nderin, mësohet të bëhet i drejtë. Me fëmijën që bisedohet, mësohet të mendojë (logjikojë, arsyetojë). Ai fëmijë që përjeton se prindërit duhen, kupton se familja është bashkësi dashurie. Në qoftë se fëmijë jeton në miqësi, mësohet që në botë të gjejë dashurinë, të mirën.

Në fund, edhe njëherë dëshiroj të theksoj se për fëmijën më e nevojshme është dashuria e prindërve. Atë duhet edukuar në dashuri ndaj Zotit, të afërmit dhe vetes. Dhe në ato raste ku prindërit janë të divorcuar, natyrisht se dashuria prindërore është gjysmake dhe e cunguar, sepse mungon njëri prind! Pra jeta në familje dhe familja duhet të pranohen si dhuratë prej Zotit.

Familja mund të jetë një Seminar i vërtetë, nëse në atë familje lutet Rruzarja. Pra me fjalë të tjera familja është shkolla e parë e fesë, sepse nëpërmjet prindërve më së pari herë njoftohet kisha dhe mësimi i saj. Që familja të jetë e shenjte, e panjollë, e shëndosh, duhet të ruhet Sakramenti i Kurorës së shenjtë. Dashuria bashkëshortore është shembëllesë apo pasqyrë e dashurisë së Trinisë së Shenjte.

Dukuritë negative që e dobësojnë dhe e rrezikojnë familjen, e me këtë edhe Kishën dhe shoqërinë, si psh. konsumizmi, hedonizmi dhe shekullarizmi që shqetësojnë dhe pengojnë zbatimin e planit të Zotit.

Familja, padyshim, është faktor tejet i rëndësishëm për edukimin e fëmijëve dhe të rinisë, si bërthamë apo qelizë e domosdoshme për lindjen dhe edukimin jetësor.

Mirëpo, familja ka pësuar ndryshime të mëdha dhe dita-ditës ndërrohet: ndoshta asnjë familje nuk është shndërruar aq rrenjësisht si ajo shqiptare, për disa arsye tashmë të njohura: kalimi nga familja tradicionale patriarkale, ku çdo gjë ishte e ditur, planifikuar dhe kodifikuar, në familje më të ngushta, dinamike, ku së shpejti lihet apo tretet e vjetra dhe kërkohet e reja. Familja shqiptare gjendet në një fazë kërkimi, ndërrimi, pa ndonjë fizionomi të përcaktuar: nuk jemi më as me të vjetrën e as me të renë!

Si të ruajmë familjen e shëndosh? Vetëm nëse i ruajmë vlerat njerëzore e kristiane. Jezu Krishti është i gjallë, është i pranishëm në mesin tonë dhe e ruan familjen tonë prej çdo rreziku, sepse në Ungjill shkruan: “Ku janë të mbledhur dy apo tre vetë në emrin tim, aty jam edhe unë në mesin tuaj!”

Të jesh i krishterë do të thotë të jesh njeri i shpresës, i gëzimit, i haresë dhe nuk ka vend dëshprimi në familjet tona.

Shpeshherë dëgjoj duke thënë zotni jemi shekullarë, jemi njerëz të kësaj bote, jemi prej mishi dhe gjaku... edhe ne po mëkatojmë si krejt bota! Jo, vëllezër e motra, jemi të krishterë dhe duhet të jemi kripa e tokës dhe drita e botës.

Po ashtu dëgjoj duke thënë se jemi pak katolik në Kosovë, por unë po ju them se te Zoti nuk ka rëndësi numri, por rëndësi ka cilësia. Edhe Apostujt kanë thënë jemi shumë pak! Me 12 nxënës të shpallësh Ungjillin në mbarë botën?! Por Jezusi iu thotë: “Mos keni frikë, sepse nuk do të jeni ju që do të flisni, por do të jetë Shpirti Shenjt që do të flas nëpërmjet jush!”

Sipas një anekdote flitet se në një familje e lumtur jetonte në një shtëpi në periferi. Por, një natë në kuzhinën e shtëpisë shpërtheu një zjarr i tmerrshëm.

Ndërsa flaka po e kaplonte mbarë shtëpinë, prindërit dolën me vrap jashtë së bashku me fëmijët e tyre. Në atë moment, me tmerr vunë re se mungonte vajza e vogël, një vogëlushe pesë vjeçare. Në momentin e ikjes, i tmerruar nga zjarri, ishte frikësuar dhe ishte ngjitur në katin e sipërm.

Si t’ia bënin? Babai dhe nëna e shikuan njëri-tjetrin të dëshpruar, dy motrat e vogla filluan të bërtasin. Të hynin brenda në shtëpi nuk ishte e mundur... Ndërsa zjarrëfikësit po vonoheshin.

Por, ja se atje lart në katin e dytë u hap dritarja e tavanit dhe u duk fëmija duke bërtitur i dëshpëruar: “Babi, babi?”.

I ati i tij iu afrua me vrap dhe i thirri me të madhe: “Hidhu poshtë!”.

Poshtë nën vete fëmija nuk shihte asgjë, veçse zjarr dhe tym të zi, por e dëgjoi zërin e të atit dhe iu përgjigj: “Babi, unë nuk të shoh, nuk di se ku je...”

“Të shoh unë, mjafton që të shoh unë. Hidhu poshtë!”, bërtiti i ati.

Vogëlushja u hodh dhe përfundoi në duart e forta të atit të tij i cili e kapi ndërsa ajo po binte. Ti nuk e sheh Zotin. Është ai që të sheh ty. Hidhu!

Si përfundim, t’i lutesh Hyjit nuk do të thotë vetëm kërkosh, por edhe të falenderosh, si psh. për dhuratën e jetës, të familjes që e kemi shëndosh e mirë. Pra duke jetuar me Jezu Krishtin dhe për Jezu Krishtin, do të ngjallemi me Jezu Krishtin në Jetën e pasosur. Amen!

Don Albert Jakaj

Burimi i Lajmit
Kisha Katolike Gjakovë

[Mimy]

E marta e katërt e shna Ndout
(Gjakovë, më 06. 04. 2010)

Pasi që dje në Gjakovë kishe pak të reshura të shiut, edhe sot koha ishte thuajse në shi, por faleminderit Zotit e shna Ndout, sot gjatë meshës koha ishte e mirë.





Meshën e kremtoi don Marian Ukaj, meshtarë ndimës në Klinë, bashkë më të koncelebroi edhe patër Anton Nua, famullitar dhe guardian i Gjakovës.
„Vdekja si shëndrrim“ ishte tema e predikimit të sotit.



Leximin dhe Psalmin i lexoi Luz Komani, antar i Rregullit Françeskan Shekullar



Patër Antoni gjatë leximit të Ungjillit

Burimi i Lajmit
Kisha Katolike Gjakovë

[Monika]

E Marta 5-të e Shna Ndout
13-04-2010



Këtë javë Ipeshkvi i Kosovës Imzot Dodë Gjergji i bëri një vizitë baritore Famullisë së Gjakovës.



Meshën kësaj rradhe e drejtoi Don Robert JAKAJ (meshtar në Zllakuqan).



Leximin dhe Psalmin i lexoi Ukë Nikollbibaj (antarë i Rregullit Françeskan Shekullar).



Në vizitën baritore Ipeshkvi Gjergji takoi shumë njerëz të kësaj famullie, bisedoi me ta dhe i dëgjoj mendimet e tyre. Mes tjerash ai i takoi edhe këshilltarët e kishës dhe grupet tjera që veprojnë në këtë famulli.



Dje e sot bëri vizita edhe nëpër fshatra të Gjakovës, vizitoi shkollën Gjon Nikollë Kazazi. Në ditët në vijim planifikon të viztojë edhe Kuvendin Komunal, bashkësitë e tjera fetare që veprojnë në Gjakovë, si Bashkësinë Islame dhe Komunitetin Bektashian.

Do të ketë edhe takime me Shoqatën e intelektualëve “Jakova” si dhe me intelektualët e Famullisë sonë. Vizitën baritore Ipeshkvi do ta përfundoj të martën tjetër me meshën në ora 10,00.

Kisha - Katolike - Gjakovë

[Monika]

Ta kërkojmë afërsinë e Krishtit

Të dashur vëllezër e motra, ja përsëri në takimin tonë javor e Martja e 5-të e Shna Ndout, por kësaj here ta kërkojmë së bashku afërsinë e Krishtit. Gjithë e dijmë që feja e krishterë nuk lind nga një mit, as nga një ide, por nga takimi me të Ngjallurin!Prandaj edhe gëzimi i krishterë buron nga bindja se duam që Ai të na falë e të na shpëtojë. Kështu pra leximet biblike e në mënyrë të veçantë pjesa e Ungjillit të sotëm na thërret të gëzohemi në Zotin sepse Ai na del para në takim dhe na ofron mëshirën e vet hyjnore.Arsyeja e parë e gëzimit është afërsia e Zotit ndaj atyre që e kërkojnë. Arsyeja e dytë është falja që Zoti iu dhuron atyre që kthehen tek Ai me zemër të sinqertë.Jezusi na tregon se Hyji është Atë dhe e do shpëtimin e çdo biri e bije. Zoti Atë që pret, me durim e dashuri, çdo fëmijë të vetin, që është larguar prej tij; Zoti është Atë që nxit, zgjon në zemër të mëkatarit dëshirën e kthimit, për të mundur të jetojë në bashkim të thellë me Të. Hyji është Atë që mëshirën e shndërron në gurrë të jetës së re për Kishën e mbarë njerëzimin. Pra, ti bashkohemi gëzimit të Zotit e të festojmë e të gëzohemi edhe ne, për çdo mëkatarë që kthehet me gjithë zemër tek Hyji.Megjithatë çdo i krishter, duhet të jetoj në bashkim me Krishtin, duke iu përgjigjur plotësisht vullnetit të Zotit për të dashur të afërmin pa asnjë kusht. Për të qenë vërtetë njeri i Zotit, besimtari duhet ta njohë Hyjin nga afër, duhet të jetojë në bashkim me Krishtin. Prandaj i ftoi gjithë të krishterët e të jenë ndërmjetës, ta çojnë njeriun që nuk beson tek Zoti dhe në këtë mënyrë t’i prijmë personat e tjerë drejt shëlbimit. Por për ta bërë këtë, duhet ta lëmë Zotin të na marrë për dore. E kështu, dorë për dorë, të hyjmë në misterin e tij të dashurisë.Krejt qenia jonë, jeta jonë, zemra jonë, duhet të ngulen në Zotin deri në atë pikë, sa të mos mund të shkulen më, Kështu realizohet e forcohet ditë për ditë, edhe me lutje të shkurtëra, rilidhja me Zotin e ne bëhemi njerëz të Zotit, që jetojmë me Hyjin, që mund t’i flasim Hyjit dhe që udhëhiqemi nga Hyji.I krishteri duhet të fokusohet tek humanizmi i vërtetë i Krishtit. Sigurisht zemra e Tij është gjithnjë e ngulur në Zotin, shikon vetëm Zotin, është përherë në bisedë intime me Zotin, por njëkohësisht mbart mbi vete gjithë qenien njerëzore.Themi me të drejtë se Jezusi nuk i dhuroi Hyjit ndonjë send, por i dhuroi vetveten, e ky dhurim i vetvetes realizohet pikërisht përmes dhembshurisë, e cila shndërrohet në lutjen e në britmën e vuajtjes së mbarë botës, drejtuar Atit. Në këtë kuptim gjithë dhimbja jonë e gjithë vuajtja e kësaj bote, aq e largët nga Zoti, është gjest dashurie, është dhurim. Jeta e të krishterit është në përkim të plotë me vullnetin e Hyjit. Një bindje, që përfaqëson të vërtetën mbi qenien e të krishterit dhe që është liri e vërtetë. Jezusi, duke e mbartur njeriun, qenien njeri, në vetvete e me vetveten, në përkim me Hyjin, domethënë, në bindjen e përkryer e, prej këndej, në njëjtësimin e dy vullneteve, na shpërbleu e shpërblimi është gjithnjë proces, përmes të cilit vullneti njerëzor udhëhiqet drejt bashkimit me vullnetin hyjnor. Krishti është risi absolute e Hyjit, e në të njëjtën kohë, i pranishëm në gjithë historinë dhe, përmes historisë, me Jezusin takohet jo vetëm historia e popullit të zgjedhur, në të cilën zbulohet misteri i Krishtit, por ky mister përshkon rrugët drejt Krishtit, që mbart mbi vetvete gjithçka.Dëshiroi t’iu tregoi një ngjarje të vërtetë, atëherë kur i krishteri bëhet pengesë e jo ndihmesë për ta dëshmuar Krishtin (Hyjin e Gjallë). Në autobiografinë e tij, Mahatma Gandi, tregon se si një ditë kur ishte student në Afrikën e Jugut kishte ushqyer një interes të thellë për Biblën, sidomos për Fjalimin e Jezusit mbi mal. Ishte bindur se krishtërimi ishte përgjigjja e sistemit të kastave që prej shekujsh përbënin një plagë për Indinë, dhe mendoi seriozisht për mundësinë se mund të bëhej i krishterë. Dhe vendosi që një ditë shkoi në kishë për të marrë pjesë në Meshë dhe të merrte udhëzimet e nevojshme. Në hyrje e ndaluan dy persona me ngjyrë të bardhë dhe i shpjeguan me mirësjellje që nëse dëshironte të merrte pjesë në Meshë, këtë mund ta bënte në një kishë të rezervuar për zezakët. Ai iku dhe nuk u kthye më kurrë.Shembulli i mirë për çdo të krishterë është detyrë, por edhe e natyrshme. Bota e sotme ka nevojë më pak për mësues me fjalë sesa për dëshmitarë të vërtetë e me shembull të mirë, që tërhiqnin pas vetes turmat e viteve 1200 e vijojnë t’i tërheqin edhe sot dhjetë vjet pas Dymijëshit, sikur ishte jeta dhe veprimtaria e Shën Andout të Padovës. Dhe pikërisht vetë Shën Ndou na jep shembull besimi në takimin me të tjerët, në përjetimin e solidaritetit dhe të afërsisë me Krishtin.

Don Robert JAKAJ

[Ilir_Gjokaj]

E marta e 6. e shna Ndout

(Gjakovë, më 20.04.2010)

Në të martën e gjashtë të shna Ndout meshën e drejtoi ipeshkvi i Kosovës mons. Dodë Gjergji. Bashkë më të koncelebruan edhe shume meshtar të cilët kishin ardhur nga famullit tjera.

Leximin dhe psalmin i lexoi Vitore Nikollbibaj antare e Rregullit Françeskan Shekullar

Ungjillin e lexoi Don Agim Qerkini, misionar në Misionin Katolik Shqiptar në Kroaci.

Pasi që koha ishte me shi mesha u kremtua në Kishën famullitare të shën Pjetrit e shën Palit.

Ashtu si ç’do të martet deri me tani edhe kjo e marte u transmetua drejtpërdrejt permes valeve të radio Marisë.

Kisha-Katolike-Gjakovë

[Mimy]

E marta e 7 e shna Ndout
(Gjakovë, më 27. 04. 2010)



Meshën e kremtoi don Pal Tunaj, meshtarë në Gllaviqic, bashkë më të koncelebroi edhe patër Anton Nua, famullitar dhe guardian i Gjakovës.
„JETA, ZOT I JETES „ishte tema e predikimit të sotit.



Don Pal Tunaj



Patër Antoni gjatë leximit të Ungjillit



Disa nga antaret e korit që kënduan gjatë mëshës.





Në meshë morën pjesë mijëra vet, dhe u kënaqej zemra për meshën dhe fjalet e bukura te Don Palit të cilin më vëmendje e percjellen.

Burimi i Lajmit
Kisha Katolike Gjakovë

[Ilir_Gjokaj]

E marta e tetë e shna Ndout

(Gjakovë, më 04. 05. 2010)

Sot ishte e marta e tetë e shna Ndout. Meshën e kremtoi don Krist Gjergji, famullitar i famullisë „Të ngrturit e Zojës në Qiellë - Zoja Cernagore“ në Letnicë.

„Besimi – Feja“ ishte tema e predikimit të sotit.

Bashkë me don Kristen koncelebruan edhe p.Anton Nua, famullitar dhe guardian i Gjakovës, don Pashk Dani si dhe mysafiret nga Bosnja e Kroacia, p.Lorenci - Lovro Gavran, provincial i provinces françeskane të Bosnjës dhe p.Ilija Stepiq i cili sherbeu në Gjakovë gjatë viteve 1984 – 1989.

Leximin dhe psalmin e lexoi Pjetër Gjeta antar i Rregullit Françeskan Shekullar

Ded Komani, antar i Rregullit Françeskan Shekullar dhe këshlltar i Kishës

Po ashtu edhe sot mesha u transmetu nga studio e Radio Marisë në Gjakovë për të cilen kujdeset Merita Raja.

Kisha - Katolike - Gjakovë