Thënie për shqiptarët!

[Monika]

Në këtë temë mund të shkruani thënie të ndryshme që kanë thënë njerëzit e shquar për ne shqiptarët.

Po ia filloj unë me disa:

Edith Durham për malësorët e Shqipërisë së veriut:

“ Unë nuk gjej tjetër gjë që ata i besojnë vertetë përveç “Kanunit” dhe thënjes që përbën kodin e tyre: “nuk ka ushtri që të na nënshrojë”

“Nëse ata i besonin një qeverie dhe do të trajtoheshin mire,fiset malësore nuk do të ishte e vështirë të qeveriseshin. Ata kan një force të mrekullueshme bindjeje kur besojnë se bindja është e nevojshme dhe zakonisht i binden zotit të shtëpisë”

“Ata i mbahen fjalës së dhënë dhe mundë të jenë të ndershëm pa asnjë njollë”

“Nuk ka një popull tjetër në Ballkan,as ai i Greqisë së re,që mundet me e ndjek historinë e fisit të vet ashtu me rend gjenealogjik,qysh prej kohëve më të lashta e deri në ditët tona,si populli shqiptar”. - Ludwik Thalloczy

[Nosh]

Isa Buletini
Ismail Qemali kur vajti në Londër për t'u takuar me Kryeministrin e Anglisë, e shoqëronte Isa Buletini.
Isa Buletini në brez kishte vënë dy kobure.
Mirëpo, kështu të armatosur nuk e linin të hynte në kryeministri dhe bënë fjalë me të. Ismail Qemali i bëri me shenjë të dorëzonte armët.
Këtë punë e mori vesh edhe kryeministri e, në bisedim e sipër, si me të qeshur i tha Isa Buletinit:
- Sido që të jetë e çarmatosëm edhe shqiptarin.
- Shqiptarët s'ka burrë t'i çarmatosë - u përgjigj Isa Buletini dhe nxori koburen tjetër që kishte fshehur.
(nga Rrebele prej Wed Jan 07, 2009 9:46 pm- Akllapi Net - Forum i Hapur)

[Nosh]

Sulejman Vokshi

Pasi osmanllinjtë e zunë në pabesi udhëheqësin ushtarak të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, Sulejman Vokshin, e dënuan me vdekje në litar.
Kryetari i gjyqit ushtarak të Prizrenit e pyeti:
- Ke gjë për të thënë;
Sulejman Vokshi, duke shikuar me përbuzje, i tha:
- Po, kam. Mua mund të më vrisni e të më varni, se unë, një jam, por malet e Shqipërisë, ku luftojnë trimat për liri, as nuk mund t’i varni e as t’i vrisni kurrë.
Nga Rrebele prej Wed Jan 07, 2009 9:53 pm

[Monika]

Më 1 Dhjetor 1912, Take Jonesku, Ministri i Brendshëm i Rumanisë në artikullin përmbyllës të “Romenie” përshendeste me këto fjalë Pavarësine e Shqiperisë të shpallur vetëm tri ditë më parë (28 Nëntor) nga Ismail Qemajl Bej Vlora:

“Shqiperia !”

“Shqipëria është shpallur e pavarur:
...Kombi më i lashtë i Gadishullit Ballkanik ka qenë aty përpara botës helene, pushtimit romak dhe dyndjes sllave...”

Nga Libri i Giussepe Catapanos - Lashtësia e Gjuhës Shqipe

[leonardmrija]

ne shenj Falënderimi për donacionet qe një miliarder i dha për te varfrit, Nene Tereza i tha :
" me këto para do ta ndërtoj një shtepi ty ne parajsë "...

[Nosh]

Lirin nuk ua solla un , At e gjeta mes jush. (Skënderbeu)

[Luisa]

Pashko Vasa

“Të mësojmë gjuhën dhe të ruajmë atdheun”
Çfarë të shtyu të shkruash këtë vjershë? – e pyetën Pashko Vasën kur ky e lexoi për herë të parë poezinë “Shqypni, e mjera Shqypni!”
Dy gjëra më bënë që t’i derdh këto mendime në letër. E para, që shqiptarët për ta lexuar të përpiqen të mësojnë gjuhën shqipe, dhe e dyta, pasi ta kenë lexuar, të kuptojnë më mirë se këtij vendi i duhet dalë zot deri në pikën e fundit të gjakut. Dhe të tillë ka shumë!

[Nosh]

Kur flet për gjuhën, flet për gjithçka, historia e gjuhës është historia e kombit, e historia e Gjuhësisë së Përgjithshme, është Historia e Botës! (Nezir Myrta)

[Monika]

Shqipëria shtrihet deri në gjirin e Artës dhe kufizohet me Thesalinë; shqiptarët, ilirët e lashtë

Shqipëria, një krahinë e madhe në jug të Dalmacisë dhe Serbisë, në veri të Livadhiasë, në lindje të Adriatikut dhe në perëndim të Maqedonisë e të Thesalisë, 135 milje në gjatësi dhe 70-90 milje për së gjeri. Banorët e saj, të quajtur nga turqit Arnautë, janë pasardhës të Ilirëve të lashtë.

Janina, ose Joanina – qyteti kryesor i Shqipërisë – është një qytet i madh dhe i begatë. Ngrihet së bukuri, vendosur në anën e një liqeni, duke patur para saj një fushë me gjatësi 12 deri në 14 milje, e mbuluar me pemë dhe kopshte. Popullsia 40.000.

Pindi, tashmë Metsovo, është një varg i gjatë malesh të larta që shtrihen nga lindja në perëndim, dhe që ndajnë Thesalinë nga Shqipëria. Në disa vende ai ngrihet në lartësinë 6000 ose 7000 këmbë.

Arta, një qytet në Epir, shtrirë anë një lumi me të njëjtin emër.
Arta, një Gji, në Shqipëri, zgjatet në mënyrë të konsiderueshme në brendësi të tokës; por nga shkëmbinjtë e saj dhe pirgjet e rërës është shumë i rrezikshëm për lundruesit.

Shqipëria, një krahinë e përbërë nga dy vilajetet e Adriatikut. Shqiptarët etnikë, janë një racë e guximshme. Shumica e tyre janë të krishterë; ata në jug përkrahin ritin Lindor, ndërsa ata në veri, të quajtur mirditorë, futen në Kishën Katolike Romake. Në brendësi, shumë, u bënë muhamedan me nënshtrimin e vendit të tyre nga turqit. Popullsia 1.200.000.

Parga, një port në Shqipëri, me një kala thuajse të pathyeshme, e paharrueshme për heroizmin e banorëve të saj në luftë me Ali Pashanë, 1806-1819. Popullsia 5000.

Preveza, një port në Shqipëri, në hyrje të Gjirit të Artës. Popullsia 8000 .
Koordinatat - 38,56 V. 20, 46 L

Alexander Stewart

Gjuha shqipe ishte gjuha e ilirëve të lashtë, pjesës më të madhe të maqedonasve, dhe ndoshta e gjithë Greqisë

Edgar L. Wakeman

Venecia e shek 5 p.e.s banohej nga Venetët, që ishin Ilirë gjuha e të cilëve përfaqësohet nga shqiptarët

Rreth shekullit të pestë para Krishtit, Venecia ishte e populluar nga Venetët, që, sipas kërkimeve të Palit, ishin Ilirë, gjuha e të cilëve përfaqësohet tanimë nga shqiptarët.

Isaac Tylor

Ilirët, banorët më të lashtë të Italisë; i dhanë emrin Sicilisë; Henetët ose Venetët, fiset e fundit ilire që hynë në Itali

Ilirët, të cilët ishin me origjinë trakase, e kishin rrënjosur veten që nga epokat më të largëta, në brigjet e Adriatikut, mes Panonias, Norikumit dhe Epirit, dhe mendohet të kenë hyrë në Itali gjashtëmbëdhjetë shekuj para kohës së krishterë. Ata përbëheshin, siç besohet, prej tre fisesh, d.m.th., Liburnët, Sikuli, dhe Henetët ose Venetët.

Vendbanimi i parë i Liburnëve, për të cilët nga disa shkrimtarë mendohet të kenë qenë banorët më të lashtë të Italisë, ishte në mes të Alpeve dhe Adixheve. Ata më pas kapërcyen lumin Po, dhe u përhapën përgjatë brigjeve perëndimore të Adriatikut, por presioni i kolonive të reja nga veriu i detyroi ata që të shkojnë më në jug, drejt krahinave të “Terra di Bari”, dhe “Terra di Otranto”, ku ata u ndanë në tre degët, Iapig, Peuketi dhe Kalabri. Fisi i cili ndoqi në vijim Liburnët ishte Sikuli, me origjinë nga kufijtë e Dalmacisë.

Ata morën në zotërim Italinë qendrore deri në Tiber, me përjashtimin të zonave në Adriatik që Liburnët i kishin pushuar më parë; por të detyruar nga zotërimet e tyre të reja dhe nga shtrirja e tejskajshme e gadishullit, te i cili u dëbuan nga banorët e rinj, ata kapërcyen ngushticën e Mesinës dhe kolonizuan anën lindore të Siçilisë, të cilës ata i dhanë emrin e tyre. Kjo ngjarje, sipas Hellanikusit, i cili është cituar nga Dionisi i Halikarnasusit, u zhvillua tetëdhjetë vjet para marrjes së Trojës; por Tukididi e vendos atë në një periudhë të mëvonshme. Henetët ose Venetët, fiset e fundit ilire që hynë në Itali, u vendosën në veri të lumit Po, ku ata e ruajtën gjatë pavarësinë e tyre kundër dyndjeve Gale, kur vërshuan në Italinë veriore, rreth fundit të shekullit të gjashtë para erës sonë.

James Browne

[Nosh]

Rexhep Mitrovica:

"Të drejtat t'ona kombëtare do të mprohen, me të gjitha fuqinat. Kombi Shqiptar, këtë herë, nuk do të lejojë ma të kryhen mbi kurriz të tij padrejtësinat e së shkuemes. Shqiptarët, të bashkuem të gjithë me nji dëshirë dhe për nji qëllim, pa marrë para syshë asnji dallim krahinuer, besimi ase ideologjije, do të jenë,nesër, po të gjindemi para nji gjase përtrimi të padrejtësisë, nji blok i vetëm kundra çdo dredhije imperijaliste".

"Na duhet t'i përgatitemi, të gjithë së bashku, edhe njij përpjekjeje tjetër: asaj politike dhe diplomatike.
Nesër, kur të shtrohet tryeza e paqës, duhet që Kombi Shqiptar të dalë para saja me të tana dokumentat që do të provojnë të drejtat e tij nga çdo pikëpamje. Duhet që kombi i jonë të jetë në gjendje, me nji herë, porsa të fillojë bisedimi mbi fatin e popujve, për t'i dalë zot vetvetes edhe në këtë fushë, madje kryesisht në këtë fushë".

Cituar nga diskutimi në kuvendin :
Lidhja e Dytë e Prizrenit
shtator 1943 në Prizren.